Αναπάντητη σιωπή

Ένας στίχος δραπέτευσε 

απ' τα κατάστιχα της καρδιάς 

Νιώθω απογειωμένη  

Σε λάθος εποχή γεννημένη

Ζητάω και θέλω να ζω

΄Η ζω γι' αυτό που ζητώ;

Πρόκληση της τύχης

΄Η απομεινάρια μιας λήθης;

Άχραντη διαδρομή

Σ' έναν αραχνιασμένο θρόνο

΄Η μια ουτοπία πορφυρή 

Καθορισμένη απ' το χρόνο;

Δίνη συναινετική

΄Η μυθοπλαστική αναλαμπή;

Δράση και απόδραση

Από έναν πλανήτη βιαστή

Που καταδικάζει

Κάθε αλήθεια και δικαστή

Αμφίβολη και αμφίσημη

η αναπάντητη σιωπή

Σπάνιο δώρο η αλήθεια,

απρόσιτη συνήθεια

Είναι σαν τα άστρα,

που δεν τα βλέπεις

όταν κοιμάσαι.

 

 

Σχόλια

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο