Ατέλεστη Τελειότης

 Το μνημοφυλάκιο είναι ανοιχτό

όταν μια στάλα βροχής κάθε στιγμή,

ταξιδεύει στου ονείρου τη σκεπή

 Προσεύχεται η συνείδηση

να μην τελειώσει αυτή η διαδρομή

πριν το λάλημα του πετεινού ακουστεί

 Ο καθρέφτης στο απέναντι σύννεφο

είναι θολός από την υγρασία

που αφήνει το κλάμα του μωρού

 Η ιχνηλασία και το λάξευμα της ευτυχίας

είναι μια παράσταση θεατρική

που το φινάλε της σε απογειώνει

 Κάθε βαρίδι και σύμπλεγμα προσωρινό

που φυλακίζει αυτή τη θαλπωρή

της ατέλεστης τελειότητας, εξαγνίζεται

      Τότε ακριβώς η τελειότης επεμβαίνει       

και φωτίζει με αγάπη και φως 

κάθε σκιά και βάρβαρη πράξη.