Βαρύ το χτύπημα

 Είναι το χτύπημα πολύ βαρύ,

και η πληγή βαθιά και ανοιχτή,

Κλέψανε τα χρόνια τα νεανικά

μνήμες της μάνας και του μπαμπά

 Αδίστακτοι, βάρβαροι ληστές,

άδειασαν το μέλι νου και καρδιάς

Ξεκλήρισαν κόπους και αναμνήσεις

αγαπημένων προσώπων μονομιάς

 Τα ενθύμια της ανέμελης ζωής,

ήταν οι λύπες μου και οι χαρές,

Σκέψεις και όνειρα εφηβικά

Ενθύμια πολύτιμα, μοναδικά

 Δώσε μου δύναμη Πατέρα αγαπημένε

κουράγιο από Σένα ν’ αντλήσω

Απ’ της πηγής Σου την πεμπτουσία

της Θεϊκής, μοναδικής Σου παρουσίας

 Οι πληγές μου να γίνουν οι καρποί

αγάπης, γνώσης και συγχώρεσης

Και το κενό που νιώθω στην ψυχή

να γεμίσει φως, αγάπη και υπομονή.