Άπτερος Νίκη

Τη σήμερον ημέρα που έγινε νύχτα

Η λογική ανήκει πια στην ιστορία

Άλλος σκοτώνει κι άλλος πληρώνει 

Άλλος φταίει κι άλλος πληρώνει και κλαίει

Φθίνει η δικαιοσύνη και η ζωή το καταπίνει 

Φτάνει όμως η ώρα της καταδίκης, 

της απτέρου νίκης

Της φυλακής τα σίδερα δεν είναι για τους λεβέντες 

Είναι για όσους απ’ έξω καραδοκούν 

και τρώνε μέντες

Οι κληρικοί αντί για ευαγγέλια έπιασαν τα φραγγέλια

Ήρωες έγιναν οι παπάδες, οι αλήτες

Δικαστές, προύχοντες κι αγιογδύτες

Εδώ που φτάσαμε πραγματικά δεν ξέρω

Τι ξημερώνει αύριο, γι΄ αυτό υποφέρω

Σκέφτομαι όμως τον τροχό που αέναα γυρίζει

Κι όποιος βρεθεί στο δρόμο του, τον αφανίζει.